- Orkesteret Fossegrimen - 28. April 1928 -
- Vossevangen (Holbergsplassen) -
Orkesteret Fossegrimen - 28. april 1928.

Om nokon har informasjon om dei to ukjende (nr. 8 og nr. 22), ver gild å ta kontakt.
1
Anton Ringheim (Violin)
14
Johannes N. Finne (Bratsj)
2
Eirik Ringheim (Violin)
15
Gunnar Hovi (Bratsj)
3
Kirsten Schancke (Violin)
16
Wilhelm Broch (Violin)
4
Johan Lærum (Cello)
17
Anders Skutle (Violin)
5
Erik Eggen (Dirigent)
18
Sigurd Haaland (Violin)
6
Anders Ringheim (Cello)
19
Leif Krogh Larsen (Fløyte)
7
Svein Eggen (Cello)
20
Knut Midttun (Klarinett)
8

Ukjend

21
Theodore Slette (Fagott)
9
Otto Bøhme (Jordal)(Violin)
22
Ukjend
10
Nils Skutle (Violin)
23
Knut G. Vethe (Waldhorn)
11
Olav O. Dagestad (Kontrabass)
24
Kristian Raugstad (Basun)
12
Louis Honve (Violin)
25
Hans Hoff (Harmonium)
13
Petter Berg (Fløyte)
26
Liv Hannaas (Klaver)

Arbeidet til Erik Eggen for musikken på Voss
"Ålmenn soge for Voss" Band II
av Johannes Gjerdåker.

Erik Eggen (1877-1957) kom til Voss i 1913 som lektor ved Voss private Gymnas. Han vart lektor ved Voss off. Landsgymnas frå opninga i 1916. - Eggen var ein nyskapar og ei drivkraft i musikklivet på Voss. Han var dirigent i "Fossegrimen" frå orkesteret byrja i 1917, til 1934, og han var musikalsk leiar for høgtida i 1923 til 900-årsminnet om kristningsverket på Voss. Erik Eggen tok doktorgrad i musikkvitskap i 1925 på ei utgreiing om skalaer i norsk musikkhistorie, og han omsette Catull og Shakespeare til nynorsk; også frå norront mål omsette han til nynorsk (Gisla-saga, SnorraEdda). Attåt skulearbeidet på Gymnaset arbeidde han ut ,Latinsk-norsk ordliste" og han dirigerte gymnaskoret ei årrekkje.

Erik Eggen, f. 1877, kom til Voss i 1913 som lærar ved det private gymnaset. Han vart seinare lektor ved Voss off. Landsgymnas, frå 1917 til 1935, då han søkte avskil på grunn av sjukdom og flytte til Ringsaker. Med ein gong Eggen kom til Voss, byrja han å arbeida for musikklivet her. Året etter han var komen, var det hundreårsminne for Eidsvollsverket, den 17. mai 1914. På festen om kvelden song Vangens songlag under leiing av Erik Eggen. "Hordaland" skreiv i referatet frå festen at "gymnaslærar Erik Eggen som leidde songen og musikken, er verd ei ser takk for det som han ved dette høvet og elles har gjort til fremjing av interessa for musikk og song i bygdi den tidi han hev vore her. Det framifraa arbeidet som han hev gjort i so måte er av sværande stort verd". - Dette vart altså skrive etter at Eggen hadde vore her eit knapt skuleår. Alt i 1914 skipa han ein strykekvartett, som var i gang i fleire år. Denne strykekvartetten vart grunnstamnen i strykeorkesteret "Voss musikklag,,, som byrja å øva saman og gje konsertar i 1917. Ved å ta opp lån i banken, som alle medlemene garanterte for, kunne laget kjøpa dei instrumenta som trongst til denne utvidinga frå kvartett til symfoniorkester.

I 1921 skifte musikklaget namn. Etter framlegg av Svein Stuve tok laget namnet "Fossegrimen". På den tida hadde laget omlag 25 blåsarar og strykarar og dessutan passive lagsfolk som var med og støtta orkesteret, m.a. ved å betala årspengar kr. 5,-. Dei aktive betalte kr. 2,-. Dei passive medlemene hadde også rettar, m.a. var dei representerte i styret.

Til konsertane øvde "Fossegrimen" inn tonestykke av Edvard Grieg, Johan Svendsen, Johan Halvorsen, Reissiger, Christian Sinding, Ole Bull, vidare av Håndel, Mendelsolm, Mozart, Schubert, Schumann, Max Bruch og Wagner. Etter ei tid tok dei 6g opp stykke av Beethoven og Bach.

I "Hordaland" 30. november 1921 skreiv Svein Stuve eit stykke om dei fire fyrste åra til symfoniorkesteret. Når Voss Musikklag - Fossegrimen - har kome så langt på denne tida, så er det fyrst og fremst Erik Eggen å takka, nemner han. Det var han som bar strevet med noteskriving og øving, og den auka interessa for orkesteret som ein kunne merka mellom folk var ei frukt av hans iduge og skjønsame arbeid. "At lektor Eggen framleis er vår dirigent, gjev difor orkesteret "Fossegrimen" dei beste voner um framgang frametter", skreiv Svein Stuve.

Voss herad løyvde ikkje noko til symfoniorkesteret sitt arbeid. Det var difor naudsynt at mange støtta orkestret ved medlemsskap.
Ei stor oppgåve fekk song- og musikkreftene på Voss i 1923 då 900-årsminnet om kristningsverket vart høgtida. Lars Eskeland skreiv då ei kantate som Erik Eggen hadde det musikalske ansvaret for . Eit blanda kor på over 90 medlemer vart skipa og øvde under leiing av Eggen. Konserten vart halden for fullsett kyrkje sundag 29. juli 1923. Mange fleire møtte fram enn kyrkja hadde plass til, og heile song- og musikkframføringa vart gjeven ein gong til, helga etter. - "Fossegrimen" gav konsertar to gonger årleg dei fleste år. 17. mai var viss konsertdag.

Sundag 25. juni 1928 skipa Hordaland musikklag til ei stor musikkstemne på Voss. I alt 190 musikarar frå 11 musikklag var med, og 1500 menneske var tilhøyrarar ved ettermiddagkonserten på Idrottsplassen, trass i regnvér. Det var friluftskonsert på Idrottsplassen kl. 12.00 og samtidig konsert i kyrkja. På friluftskonserten var det hornmusikklag frå Alvøy, Tyssedal, Hop, Nesttun og Alversund som spela i kvar sine avdelingar etter opninga av fellesorkesteret. I kyrkja spela strykeorkestra "Fossegrimen", Ullensvang strykeorkester og Dale orkester. Til slutt spela alle orkestra saman Håndels "Largo" med Eirik Ringheim som solist og dr. Augensen som dirigent. -Hovudkonserten vart halden om ettermiddagen på Idrottsplassen, då både strykeorkestra, hornmusikklaga og kor var med. Då alle einskildlaga var ferdige med sine program, vart "Kronprins Olavs marsj" spela som fellesnr., slik det var ved opninga. - Stemna vitna om det gode arbeidet som vart gjort i musikkmiljøet kringom i fylket. "Hordaland" skriv i sitt referat 27. juni 1928: " ... Å få til eit strykeorkester på bygdene er ikkje lett. Lektor Eggen og doktor Augensen har her gjort meisterleg arbeid. Den unge distriktslækjaren i Ullensvang er det same for musikklivet der som Eggen på Voss".

Arbeidet som Erik Eggen gjorde for musikklivet på Voss, var heilt i tråd med hans tankar om kulturliv og -vokster. I minnebo-ka til studentflokken for det året han tok studenteksamen skreiv han at han alltid hadde sett det slik at perlene i musikklitteraturen kan framførast likså vel i ei bondebygd som i ein storby og tekstane i landsens eige mål like godt som på eit framandt mål. På ein særs god møte sameinte Eggen daningsideala til folkehøgskulen og dei akademiske ideala. Tallause timar var han saman med kor og orkester og øvde og skreiv notar og under alt dette fullførde han si doktoravhandling om skalaer i mellomaldermusik-ken.

Ei musikkgruppe som spela ved mange festar og samkomer i tida frå 1921-1922 og framover i mange år, var Ringheimskvartetten. Her var brørne Anders, Eirik og Anton Ringheim med, på strykeinstrument, og Borghild Teigland på piano. Dei hadde stort repertoar og spela m.a. "Poérne" av Fiebich, "Menuett" av Paderewski, "Meditation" av Bach Gouneaud, "Ståndchen" av Schubert, "Solveigs sang" og "Til vårem" av Grieg. - Då Borghild Teigland slutta i kvartetten, kom Leiv Tvilde inn som pianist. Ringheims kvartett gjorde mykje for musikkmiljøet på Voss, og gav fine musikkopplevingar til mange. Familien Ringheim budde i same huset på Vangen som familien Eggen, og Anton Ringheim har fortalt om korleis Erik Eggen oppmuntra brørne, som den tida var unggutar, til å spela. Alle vart og mykje med i "Fossegrimen". Anton Ringheim byrja i orkestret som femtenåring i 1922 og var med som aktiv musikar til 1981, med avbrot dei åra han studerte til tannlækjar i Leipzig og Oslo.

Saman med Eggen var Petter Berg og Svein Stuve gjennom lang tid mellom dei sterkaste støttene i "Fossegrimen". Begge var formenn i laget gjennom fleire år og gjorde mykje for orkesteret også organisatorisk ved sida av det at dei var gode musikarar, Berg på fløyte og Stuve på cello.

Leiv Tvilde og Anton Ringheim spela i lag frå dei var smågutar. Dei var kinomusikarar på Voss frå 1922-1928, det var den tida dei gjekk på mellomskulen, framhaldsskulen og gymnaset. Som kinomusikarar sat dei framfor filmlereftet og spela. Då "lydfilmen" kom, vart det slutt på kinomusikken. Det var mest tango og vals som stod på programmet på kinokveldane, men Anton Ringheim har fortalt at under ein lystig og livleg dansescene i "Gosta Berlings saga", spela dei "Aases død" av Grieg; dei kunne ikkje fylgja med på kva som vart vist på filmen. Anton Ringheim fortel at publikum ikkje reagerte på det.

Då Erik Eggen reiste frå Voss i 1935, tok Kristofer Kleive over som dirigent i "Fossegrimen". Kleive var den gongen alt organist i Vangskyrkja etter Gudrun Gjerde, dotter til Lars Haugo, som då hadde vore organist i fire år etter at Lars Haugo var slutta.

I tida frå 1917 til andre verdskrigen hadde "Fossegrimen" til vanleg mellom 20 og 27 aktive medlemer. Med Kleive som dirigent spela orkestret til opninga av den store varemessa på Vangen i 1935 og ved opninga av bondestemna i 1939. Dei fyrste krigsåra låg "Fossegrimen" nede. I 1942 kom orkestret i gang att med Carl Trond Nedberg som dirigent. Nedberg hadde teke over etter Kleive som organist i Vangskyrkja dette året. Carl Trond og Norma Nedberg, kona hans, gjorde mykje for musikklivet på Voss, ikkje minst for "Fossegrimen". Norma Nedberg var i fleire år lærar ved orkesterskulen for born.